Het is zover, ik ben zojuist toegekomen in Pellenberg en heb mijn kamer even verkent, maar
het weer is prachtig en het park rond het ziekenhuis nodigt uit voor een avondwandeling,
ik zal nog genoeg in die kamer moeten blijven.

Maandag 3 juli operatiedag - zie het aparte hoofdstuk.

Dinsdag 4 juli 2006

De voorbije nacht bijna niet kunnen slapen, te warm , niet kunnen liggen of draaien zoals je wil,
en als je denkt dat je de slaap te pakken hebt, komt de verpleegster even langs en is het
slaapgevoel weer voorbij.

In de voormiddag de eerste verzorging van de operatiewonden, toch even op mijn tanden moeten bijten,
want sommige verbanden plakken vast in de wonden en dat is niet zo een fijn gevoel.

In de namiddag komt de kinesiste en na mijn oefeningen, mag ik al uit het bed en in de rolstoel
om mijn eerste wandeling te maken naar de cafetaria en even door de gangen te rijden,
maar door het slaapgebrek is het allemaal toch nog even vermoeiend, ik hoop een een goede nachtrust
voor deze nacht, ik voel dat ik het nodig heb.

Woensdag 5 juli 2006

Deze nacht weer niet kunnen slapen, het is een probleem aan het worden, te warm
te veel gehuil van een patientje in de kamer naast mij, en mezelf niet in mijn favoriete
slaaphouding kunnen leggen zijn de oorzaak.

Deze namiddag hebben ze meer dan een uur aan mijn fixator gesleuteld, bouten weg en
andere bouten bij + een steunbeugel om op te lopen bijgeplaatst.
Het was me nogal een pijnlijke bedoening!!

En alsof dat nog niet genoeg was moest ik tussen het looprek mijn eerste 5 meter stappen
op mijn beide benen, daar was ik eigenlijk nog niet aan toe en de pijn was niet meer
te verdragen.

Met veel hoop op een betere nacht leg ik mij te rusten, hopelijk met succes !!!!

Donderdag 6 juli 2006

Eindelijk, eindelijk, eindelijk een deugddoende rustige nacht, wat voel ik me vrij goed
na zo'n heerlijk nachtje slapen.

Vandaag geleerd om met een looprekje zelfstandig te stappen, wel vermoeiend, maar
ook een overwinning als het goed lukt.
Ik kan zelfs even zonder steun terug op mijn twee beentjes blijven staan.
Ik tel nu wel de uren om morgen terug naar huis te gaan, dus om 19 uur : Bay bay Pellenberg.
Al zal ik nog wekelijks moeten op controle komen, de zwaarste dagen zijn bijna voorbij !!!
HIP HIP Hoera !!!!

Vrijdag 7 juli 2006

De dag begonnen met oefenen met het looprekje en andere kiné-oefeningen.
Daarna weer de verzorgen van de wonden, er zijn wel plezieriger dingen, maar het moet.
In de late namiddag nog op controle bij Prof. Lammens, een nieuwe loopbeugel gekregen
en dan ..... inpakken en wegwezen......  naar huis

Maar dat is rapper gezegd dan gedaan , want in en uit de auto is een zware opgave,
ook tijdens de rit is elke oneffenheid in de weg een trilling in mijn fixator die echt niet leuk is.